Agora Fine Greek Food

PA100274

Πήγαμε να βρούμε τον Αλέξη στο μαγαζί που διατηρεί στην Πολίχνη της Θεσσαλονίκης εδώ και λίγους μήνες. «Θεματικό κατάστημα με ελαιόλαδο» ήταν η απάντηση του στο ερώτημα μας περί τίνος πρόκειται. Δεν ήξερα ακριβώς τι να περιμένω αλλά η συνάντηση μου άφησε μια πολύ γλυκιά γεύση και μπόλικες νότες αισιοδοξίας. Δεν είναι δα και λίγο να ανοίγει ένα τέτοιο κατάστημα σε μια περιοχή που όπως και να το κάνεις, δεν έχει την εμπορική κίνηση του κέντρου.

Κάποια πράγματα είναι σαν τις ταινίες ή αν θέλετε σαν τα τραγούδια. Αν δε σε κερδίσουν από την αρχή, πολύ δύσκολα να ασχοληθείς παραπάνω μαζί τους. Έτσι και στην περίπτωση της Agora αντικρίσαμε ένα όμορφο και ζεστό μαγαζί με ελαιόλαδα στην βιτρίνα, προϊόντα ελαιολάδου και άλλα όμορφα που θα σας πούμε παρακάτω.

Όπως μας πληροφόρησε ο Αλέξης η Agora αποτελείται διοικητικά από τον ίδιο, τον αδερφό του Κώστα, ενώ έχουν μαζί τους και μια ομάδα συνεργατών. Οι σπουδές και η διαδρομή και των δυο αδερφιών δεν έχουν να κάνουν καμία σχέση με το λάδι αυτό καθεαυτό. Ο Κώστας σπούδασε Πληροφορική και ζούσε στο γνωστό για το ελαιόλαδο του…Χονγκ Κονγκ αλλά και στη Νορβηγία, ενώ ο Αλέξης σπούδασε Μηχανικός Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού στο Μπρίστολ της Αγγλίας γνωστό για τις…θρούμπες!!! Μα πώς προέκυψε λοιπόν, η ενασχόλησή τους με το ελαιόλαδο; Σύμφωνα με τον Αλέξη πηγή έμπνευσης τους ήταν η δυσκολία με την οποία έβρισκαν ελαιόλαδο στο εξωτερικό. Είδαν λοιπόν ότι υπήρχε ένα κενό αλλά συγχρόνως μια παγκόσμια τάση για θεματικά καταστήματα.

Δυσκολίες πολλές που ξεκινάν από τη γραφειοκρατία, του πώς βλέπει ο κόσμος το ελαιόλαδο, τα νομικά ζητήματα, μέχρι τις χώρες που δεν παράγουν καθόλου ελαιόλαδο και άρα δεν το χρησιμοποιούν. Σε αυτά προσθέστε και την ελληνική νοοτροπία που θέλει τον Έλληνα καταναλωτή καλώς ή κακώς να μην εξετάζει τι ελαιόλαδο αγοράζει. Μεγάλο πλεονέκτημα όμως είναι η διατροφική του αξία πράγμα στο οποίο οφείλει την αυξητική του τάση.

Η προσπάθεια ξεκίνησε πριν περίπου ένα χρόνο και κάτι μήνες όταν γύρισαν στην Ελλάδα και άρχισαν να «μελετάνε». Έτσι δημιουργήθηκε πάνω σε ένα επιχειρηματικό σχέδιο το πρώτο θεματικό κατάστημα με ελαιόλαδο στην Ελλάδα στο οποίο ο κόσμος μπορεί να βλέπει όλες τις ποικιλίες των προϊόντων. Τα πρώτα προϊόντα ήταν από την Κρήτη στην οποία βρισκόταν ήδη ο Κώστας και αυτό αποδείχτηκε μια ευτυχής συγκυρία.

«Ξεκινήσαμε με 5 οδηγούς και σήμερα έχουμε 67 και οι οποίοι συνεχώς ανανεώνονται» λέει με καμάρι ο Αλέξης μεταξύ των οποίων είναι ένας αποκλειστικά δικός τους για ελαιόλαδο κι ένας για σαπούνι. Την τυποποίηση τους φροντίζει εξ ολοκλήρου ο Κώστας από την Κρήτη όπου και βρίσκεται. Δεν είναι μια επιχείρηση που απλά προσθέτει κωδικούς προς πώληση αλλά κάθε κωδικός που προστίθεται οφείλει να έχει άμεση σχέση με τον παραγωγό και μέσω αυτού γίνεται προσπάθεια το τελικό προϊόν να είναι υψηλής ποιότητας. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια κοινή βάση συμμαχίας παραγωγών, που παράγουν προϊόντα εξαιρετικής ποιότητας γύρω από το ελαιόλαδο.

Οι συνεργαζόμενοι παραγωγοί εντοπίστηκαν ύστερα από πολλή έρευνα. «Κατ’ αρχήν καθίσαμε οι ίδιοι στα θρανία, παρακολουθήσαμε σεμινάρια, γνωρίσαμε οι ίδιοι το προϊόν και διαπιστώσαμε το εύρος των γνώσεων που υπάρχει γύρω από το λάδι. Οπότε, ψάξαμε και βρήκαμε παραγωγούς που να πληρούν υψηλά κριτήρια ποιότητας κι έπειτα οριοθετήσαμε τις περιοχές που θέλαμε να έχουμε στο κατάστημα εξ ου και ο χάρτης που κάναμε στο μαγαζί» και μου δείχνει το χάρτη με τις ελαιοπαραγωγικές περιοχές με τις οποίες ασχολούνται.

Το ελαιόλαδο χωρίζεται σε διάφορες κατηγορίες. Η ανώτερη είναι το εξαιρετικά παρθένο (στο κατάστημα υπάρχουν μόνο εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα), «και ακόμα πιο εξειδικευμένα από τα εξαιρετικά παρθένα διαλέγουμε ελαιόλαδα που έχουν πάρα πολύ καλά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά είτε είναι βιολογικά είτε είναι βραβευμένα κτλ. Ελαιόλαδα γενικά που τα πιστεύουμε»

Γνωρίζουν την ύπαρξη του ρίσκου αλλά δεν αφήνουν το άγχος να επισκιάσει το εγχείρημα τους στο οποίο πιστεύουν πολύ. Κάθε καταναλωτής που αγοράζει ένα προϊόν έχει «αγοράσει» και λίγη γνώση φεύγοντας από το μαγαζί και αυτός είναι επίσης άλλος ένας στόχος που θέλουν να πετύχουν. «Τα ποιοτικά τρόφιμα ανήκουν σε όλους. Από μένα εξαρτάται το κατά πόσο ο καταναλωτής θα ενημερωθεί σωστά. Κάποιοι όταν αγοράζουν κάτι και την επόμενη φορά πάνε να αγοράσουν το ίδιο εμείς τους προτρέπουμε να πάρουν κάτι διαφορετικό» απαντώντας μας στην ερώτηση για το αν και κατά πόσο χωράει εκπαίδευση στον Έλληνα καταναλωτή. Οι καταναλωτές, λόγω και της οικονομικής συγκυρίας, είναι επιφυλακτικοί. Είναι μια από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά καθώς έχει χαθεί και η εμπιστοσύνη του πελάτη σε αυτά που του προσφέρονται.

Από τόσα όμως (ομολογουμένως καλά) ελαιόλαδα πώς διάλεξαν να τυποποιήσουν το συγκεκριμένο για ελαιόλαδο της Agora είναι η επόμενη μας απορία. Πρωτίστως ήθελαν να βάλουν ένα ΠΟΠ ελαιόλαδο σαν βασική ετικέτα της Agora. «Πιστεύουμε πάρα πολύ στα ΠΟΠ τα οποία οριοθετούν μια συγκεκριμένη περιοχή και αποφασίσαμε να αναδείξουμε αυτά τα ΠΟΠ προϊόντα». Έπειτα ήθελα να βγάλουν ένα προϊόν που να αρέσει «αντικειμενικά» σε όλο τον κόσμο, να έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αλλά να μην είναι ακραία και που να μπορεί να αγαπήσει ο Έλληνας. Έτσι κατέληξαν στο φρουτώδες ελαιόλαδο με την πιπεράτη γεύση από το Κολυμβάρι Κρήτης γνωστό για τα αρχαία του ελαιόδεντρα και την αναπόφευκτη μακροχρόνια παράδοση που έχει αναπτυχθεί στην παρασκευή ποιοτικού ελαιολάδου. «Δοκιμάσαμε διάφορα ελαιόλαδα ανά την Ελλάδα αλλά καταλήξαμε σε αυτό γιατί είχε τα χαρακτηριστικά που θέλαμε. Θεωρούμε ότι είναι ένα από τα εξαιρετικά λάδια το ΠΟΠ Κολυμβάρι κι επίσης πιστεύουμε ότι είναι μια σίγουρη λύση που θα αρέσει σε όλο τον κόσμο». Το δικό τους ελαιόλαδο (private label) το βρίσκουμε αποκλειστικά στο κατάστημά τους ή σε καταστήματα με προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας.

Το concept του μαγαζιού αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει τέσσερις συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων: το λάδι, τις ελιές, τα ειδικά παρασκευάσματα ελαιολάδου και τα ξίδια.

«Δεν βάζουμε οτιδήποτε έχει ελαιόλαδο παρά μόνο παρασκευάσματα τα οποία θα προκαλέσουν κάτι στο κοινό» και αναφέρουν για παράδειγμα τα κουλουράκια που έχουν αγουρέλαιο Πύλου, την παραδοσιακή μουστάρδα Θεσσαλονίκης, τον πολτό σκόρδου με ελαιόλαδο αλλά και πιο ιδιαίτερα προϊόντα όπως το λικέρ ελιάς.

Αναφερόμενος στους στόχους ο Αλέξης μιλάει για ιδέες που ήδη έχουν αρχίσει να υλοποιούνται και άλλες που περιμένουν την πραγμάτωση τους. «Θέλουμε να παγιωθούμε ως θεματικό κατάστημα στο χώρο του ελαιολάδου, να αυξήσουμε εν συνεχεία τον κατάλογο μας κι επίσης να μας γνωρίσει ο κόσμος εντός κι εκτός Ελλάδος μέσω μιας ευρύτερης συμμαχίας γύρω από το ποιοτικό ελαιόλαδο». Τις μέρες εκείνες, αντί για εγκαίνια διοργανώθηκε υπό την αιγίδα του Food Festival μια παρουσίαση των προϊόντων τους στο ευρύ κοινό παράλληλα με μια μίνι γευσιγνωσία των ελαιολάδων που έχουν στο χώρο τους. Στόχος τους ήταν να έχει κι εκπαιδευτικό χαρακτήρα κι έτσι γινόταν μια μίνι ξενάγηση στον κόσμο ώστε να μάθουν πέντε πραγματάκια για το λάδι. Αυτό από μόνο του θεωρείται πολύ μεγάλο κέρδος για τα παιδιά πολύ μεγαλύτερο από την ίδια την προσέλευση του κόσμου η οποία (όσο τετριμμένο κι αν ακουστεί) ήταν πέρα από κάθε προσδοκία.

Καθώς κοιτούσα τα ράφια πιάσαμε τη συζήτηση για τα υπόλοιπα προϊόντα. Η  μουστάρδα που είναι στο κατάστημα είναι παλιά συνταγή από τη Θεσσαλονίκη και περιέχει 19% έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Ένας άλλος κωδικός που αν μη τι άλλο έχει ενδιαφέρον είναι τα τυποποιημένα σαλιγκάρια σε 4 διαφορετικές εκδοχές όλα επίσης σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Ελιές, γλυκά, μαρμελάδες από ελιά, λικέρ, κουλουράκια και τόσα άλλα ενδιαφέροντα.

Έπειτα παίρνουμε το ρόλο του μαθητή και μαθαίνουμε για το ελαιόλαδο και τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά. Για τις κατηγορίες έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, παρθένο ελαιόλαδο (στο μαγαζί υπάρχουν μόνο έξτρα παρθένα ελαιόλαδα τα οποία οφείλουν να έχουν κάτω του 0,8 οξύτητα), για το χρώμα και το πώς λόγω του ήλιου χάνονται τα ποιοτικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, για τις πολυφαινόλες (που είναι στην ουσία η διατροφική αξία του προϊόντος), για τις ποικιλίες της ελιάς και τέλος για τα αρώματα του ελαιολάδου το φρουτώδες, το πικάντικο και το πικρό. Μας υπόσχεται πριβέ παρουσίαση την οποία περιμένουμε με ενθουσιασμό για να μας μυήσει στα μυστικά της γευσιγνωσίας του ελαιολάδου. Γευσιγνωσία και να λείπουμε; Δύσκολο…

Μιλήσαμε για το ρόλο της ελληνικής πολιτείας και μου άρεσε πολύ η οπτική των παιδιών που δεν φόρτωσαν όλο το φταίξιμο πάνω στο ελληνικό κράτος. Αρκέστηκαν να πουν ότι έχουν γίνει κάποια βήματα αλλά είναι ακόμη σε βρεφικό επίπεδο. Δεν υπάρχει για παράδειγμα κάποιος ενιαίος φορέας που να πάρει το ελαιόλαδο από το χέρι από τα πρώτα στάδια της καλλιέργειας και να έχει τη δύναμη να επέμβει στους λιανοπωλητές – χονδρέμπορους και να μπορέσει να στηρίξει όλη αυτή την παραγωγική αλυσίδα. Την κίνηση αυτή θα έπρεπε να την κάνει η ελληνική πολιτεία αλλά δεν έχει γίνει με αποτέλεσμα η αγορά ελαιολάδου στην Ελλάδα να μην είναι τόσο καλή και να χάνουμε πολύ, ανάμεσα στους Ισπανούς και Ιταλούς ανταγωνιστές οι οποίοι παράγουν πολύ καλό ελαιόλαδο. Γίνεται λόγος βέβαια για κάποιες κινήσεις και χρηματοδοτήσεις κι επισημαίνεται ότι οτιδήποτε από αυτά αποφέρει καρπούς θα είναι καλό.

«Πώς πάμε έξω» ήταν η επόμενη μας ερώτηση. Ο Αλέξης μας πληροφορεί πάλι για την μοναξιά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας: «Έχουμε πουλήσει πολύ χύμα ελαιόλαδο τα τελευταία χρόνια» κι εδώ μας πιάνουν τα γέλια αφού η συγγένεια με το κρασί είναι προφανής. «Τα τελευταία χρόνια όμως έχουν γίνει προσπάθειες από ιδιώτες με τα λεγόμενα Premium ελαιόλαδα που είναι μια έξτρα κατηγορία ελαιολάδου, άτυπη που αναφέρεται κυρίως σε design και σε ποιότητα προϊόντος. Με λίγα λόγια ένα πολύ καλό ελαιόλαδο ντύνεται σε μια ελκυστική συσκευασία κι έτσι συστήνεται στο κοινό. Παρόμοιες κινήσεις γίνονται και με άλλα προϊόντα όπως το μέλι, η φέτα και άλλα. Οι εξαγωγές αποδείχτηκαν ως η μόνη δίοδος από τη στιγμή που η ζήτηση για προϊόντα υψηλής ποιότητας μειώθηκε κατακόρυφα μαζί με την μείωση της εσωτερικής κατανάλωσης». Οι ίδιοι ακολουθούν ωστόσο, και τους δύο δρόμους. Έχουν βάλει σκοπό να πείσουν πρώτα τον Έλληνα γιατί πιστεύουν βαθιά μέσα τους ότι αν δεν αλλάξει η εγχώρια νοοτροπία, το εγχείρημα θα είναι καταδικασμένο να μην μακροημερεύσει στο εξωτερικό. «Πρέπει ο Έλληνας να αγαπήσει τα προϊόντα του και ο ίδιος να γίνει φορέας προβολής τους προς τα έξω». Κλείνοντας ζητάμε από τον Αλέξη να κάνει μια ευχή για το λάδι με την οποία θα βελτιώνονταν τα πράγματα. Η ευχή του είναι άκρως ελληνική: «Να μην μας…λαδώσει αυτό» λέει και σκάμε από τα γέλια. Είναι ίσως άλλωστε από τις λίγες φορές που λάδωμα και Ελλάδα έχουν…κυριολεκτική σημασία.

Δεν σας κρύβω ότι συμπάθησα πάρα πολύ τον Αλέξη. Κι’ αυτό γιατί πίσω από την απροσποίητη ευγένεια του τα λόγια του αποπνέουν ένα δυναμισμό, μια σιγουριά και όπως σας είπα πιο πάνω μια απέραντη αισιοδοξία. Ως προς αυτό είναι σαν φάρος μέσα σε μια σκοτεινή θάλασσα απαισιοδοξίας που έχει κατακλύσει από άκρη σε άκρη τη χώρα. Εμείς δεν έχουμε παρά να τους ευχηθούμε καλή τύχη.

Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε

Site http://www.agorafinefoods.com/el

Facebook https://www.facebook.com/agorafinefoods?fref=ts

Παπάγου 22, Πολίχνη Θεσσαλονίκη, ΤΚ: 56533