Πεντε δεκαετιες Chateau Porto Carras

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-ex

4 λόγοι αντί… προλόγου

Κάθετη γευσιγνωσία «Chateau Porto Carras» μέσα από πέντε (!) δεκαετίες έλεγε το event στην «Κάβα Αμπατζής», οπότε αυτό συνεπάγεται ένα πράγμα: άχαστο! Και θα σας εξηγήσω στα γρήγορα τους λόγους:

  • Το “Chateau Porto Carras” είναι μια ετικέτα που έχει καθιερωθεί στη συνείδηση του οινόφιλου κοινού, ως μία από τις ετικέτες που συνδυάζουν το τρίπτυχο ποιότητα-παλαίωση-καινοτομία.
  • Αυτή καθεαυτή η έννοια της κάθετης δοκιμής. Αν υπάρχει ένα είδος δοκιμής που αγγίζει τα όρια του φετίχ και συνεπαίρνει τους απανταχού οινόφιλους, αυτή είναι η κάθετη γευστική δοκιμή, ειδικά όταν αφορά σε ετικέτες που αποδεδειγμένα έχουν την ικανότητα να πλέουν στα πιο βαθιά πελάγη του χρόνου. Πώς άραγε εξελίσσεται στο χρόνο, πώς δένει το blend και ποιά τα κοινά σημεία και οι διαφορές με παρόμοια ελληνικά και ξένα κρασιά; Πάνω απ’ όλα όμως είναι η απόλαυση που σου δίνει ένα τέτοιο κρασί όταν το γεύεσαι.
  • Ο χώρος της δοκιμής ήταν το καλαίσθητο κελάρι της «Κάβα Αμπατζής», ένας χώρος που έχει ταυτιστεί με εξαιρετικές γευσιγνωσίες. Βάθος 8,5 μέτρων, 4500 ετικέτες γύρω σου και ένα μοναστηριακό τραπέζι, γύρω από το οποίο στήνεται ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό.
  • Η δοκιμή έγινε ενόψει των «ΒορΟινών», της οινικής εκδήλωσης των παραγωγών της Βορείου Ελλάδος, που γεμίζει με οινικές βραδιές το Σεπτέμβρη της Θεσσαλονίκης.
chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-1

Λίγα ιστορικά… για την ιστορία

«Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει…». Πόσες φορές δεν το λέμε εδώ πάνω εμείς οι βόρειοι ε; Και πόσες φορές δεν το έχετε ακούσει να ηχεί εκνευριστικά στα αυτιά σας εσείς οι νότιοι, ακόμα και κάθε φορά που μας φέρνετε ως μέτρο σύγκρισης τις Μαλδίβες, τη Χονολουλού και τις εξωτικές παραλίες της… Ραφήνας. Τι να με πεις τώρα; Αναρίθμητες οι χάρες της Χαλκιδικής. Χρυσαφένιες αμμουδιές, καταγάλανα νερά, παρθένα τοπία και κοσμοπολίτικα μέρη συγχρόνως. Στη Χαλκιδική εκτός των άλλων βρίσκεται και το πολυτελέστατο Πόρτο Καρράς, που μαζί με το ομώνυμο Chateau είναι πλέον συνώνυμα του δευτέρου ποδιού της Σιθωνίας.

Όλα ξεκίνησαν το 1963, όταν ο εφοπλιστής Γιάννης Καρράς, επισκέπτεται τη Σιθωνία και ερωτεύεται μονομιάς το παρθένο τοπίο. Μέσα σε δύο μόλις χρόνια, το 1965, ξεκινάει μια “τρομακτική” επένδυση, που περιλαμβάνει το ξακουστό ξενοδοχειακό συγκρότημα και τις πρώτες φυτεύσεις αμπελώνων. Κινήσεις βαθιά καινοτόμες και πρωτοποριακές για τη εποχή, που έχουν αφήσει το στίγμα τους μέχρι και σήμερα, ενώ συνεχίζουν να  εντυπωσιάζουν.

Τα κρασιά δεν θέλουμε απλά να “αντέχουνε” στο χρόνο, γιατί δεν έχει νόημα να στρεσάρεις ένα κρασί, να το εξαντλείς χρονικά και στο τέλος να πίνεις ένα κρασί το οποίο έχει απεκδυθεί της προσωπικότητάς του, του φρούτου του και των οργανοληπτικών του χαρακτηριστικών. Σημασία έχει, το κρασί να έχει εξελιχθεί, να έχει “ωριμάσει”, να έχει αποκαλύψει όλες του τις αρετές, χωρίς όμως να έχει ξεχάσει αυτό το οποίο προοριζόταν να είναι.

Ο σχεδιασμός γίνεται από καθηγητές του Πανεπιστημίου της Γεωπονικής σχολής του ΑΠΘ και του Ινστιτούτου Αμπέλου και Οίνου Αθηνών, ενώ για πρώτη φορά ολοκληρώνεται συστηματική μελέτη καταλληλότητας ξενικών ποικιλιών στην Ελλάδα. Το οινοποιείο χτίζεται το 1970 ενώ καθοριστικό ρόλο έχει ο πατέρας της σύγχρονης οινολογίας Καθηγητής Emile Peynauld του Πανεπιστημίου του Bordeaux, ιδιαίτερα στην παραγωγή του πρώτου ελληνικού κρασιού από την μπορντολέζικη ποικιλία Cabernet Sauvignon, το οποίο προσαρμοσμένο ιδανικά στα ασβεστο-σχιστολιθικά εδάφη του κτήματος έδωσε κρασιά θρύλους που μνημονεύονται και αντέχουν μέχρι σήμερα. Κάτω από την καθοδήγηση του ξακουστού Γάλλου καθηγητή, το Κτήμα διαγράφει μια ξέφρενη πορεία προς αμέτρητες διακρίσεις, ενώ το όνομά του ακούγεται παντού στο εξωτερικό.

Από το 2000, το Πόρτο Καρράς Grand Resort και το Κτήμα Πόρτο Καρράς ανήκουν στον Όμιλο της Τεχνικής Ολυμπιακής, ενώ η Υλιάνα Στέγγου, έχει αφιερωθεί στην ανάπτυξη των ελληνικών γηγενών ποικιλιών. Πλέον, 24 διεθνείς και γηγενείς ποικιλίες καλλιεργούνται σε συνολική έκταση 4.500 στρεμμάτων με αποκλειστικά χρήση βιολογικών πρακτικών, ενώ είναι ο μεγαλύτερος ενιαίος βιολογικός αμπελώνας στην Ελλάδα

Η ακτινογραφία του «Chateau Porto Carras»

Εμπνευστής του Chateau ήταν ο πατέρας της σύγχρονης οινοποίησης και μεγάλος «δάσκαλος» Emile Peynaud. Το πρώτο Chateau Porto Carras οινοποιήθηκε το 1971, ενώ είναι ο πρώτος και μοναδικός οίνος ΠΟΠ που στο χαρμάνι του πρωταγωνιστεί το Cabernet sauvignon, το οποίο φυτεύτηκε στης πλαγιές Μελίτωνα τη δεκαετία του 60.

Τύπος Κρασιού: Ερυθρός Ξηρός, Π.Ο.Π. Πλαγιές Μελίτωνα.

Ποικιλιακή Σύνθεση: Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Λημνιό, Merlot.

Υψόμετρο: 150 – 300 μέτρα.

Έδαφος: μέσης σύστασης αμμοπηλώδες.

Απόδοση Αμπελιού: 600 κιλά ανά στρέμμα.

Παραγωγική Διαδικασία: Εφαρμόζεται η κλασική μέθοδος ερυθρής οινοποίησης με χρήση επιλεγμένων ζυμών σε ελεγχόμενες θερμοκρασίες.

Παλαίωση: Σε δρύινα γαλλικά βαρέλια για 24 μήνες και στη συνέχεια σε φιάλες για ένα περίπου χρόνο σε υπόγειες κάβες.

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-collage

Η δοκιμή

Η δοκιμή ξεκίνησε από τις πιο φρέσκες χρονιές και πήγαμε προς τα πίσω με τη λογική να δούμε την εξέλιξη στο βάθος του χρόνου, την αντοχή του και φυσικά το μεγαλείο του κρασιού. Την παρουσίαση και όλη την καθοδήγηση την είχε η Ευφροσύνη Δρόσου, οινολόγος του Κτήματος, η οποία ανέλυσε την κάθε χρονιά ξεχωριστά και μας παρουσίασε τις ομοιότητες και τις διαφορές ανάμεσα στις εσοδείες.

Τα κρασιά μας

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-11

2012. Βαθύ ρουμπινί, με συμπυκνωμένα αρώματα μαύρων και κόκκινων φρούτων, ταμπάκο, πιπέρι, φρυγανισμένο ψωμί και βανίλια. Οι μακρές εκχυλίσεις των δυόμιση εβδομάδων έδωσαν ένα πυκνό κρασί με γεμάτο σώμα, μέτρια + οξύτητα και υψηλές, αλλά συγχρόνως μαλακές για το φρέσκο του κρασιού τανίνες. Alc: 14%

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-10

2008. Εδώ αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πιο καμένα και βοτανικά αρώματα. Πολύ ώριμο κόκκινο φρούτο σε συνδυασμό με φασκόμηλο και μαυροπίπερο. Ένα κλικ πιο μέτριο στο σώμα με πιο υψηλές και πιπεράτες τανίνες. Alc: 13,5%

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-9

2006. Φρέσκια μύτη με αρώματα κόκκινων φρούτων (κεράσι), μαύρων (φραγκοστάφυλο) δυόσμου, γλυκόριζας και γλυκές νότες τσαγιού. Στο στόμα αρκετά πιο πλήρες από τα άλλα δύο με υψηλή οξύτητα και αντίστοιχα υψηλές, αλλά βελούδινες τανίνες. Πολύ καλή διάρκεια και φρεσκάδα για ένα κρασί 10 ετών. Alc: 13,8%

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-8

2005. Νόστιμο μαύρο φρούτο στη μύτη (φραγκοστάφυλο, δαμάσκηνο) πιο εξελιγμένα αρώματα αποξηραμένων μανιταριών και μαύρης τρούφας. Μέτριο+ σώμα, μέτριες+ πολύ νόστιμες τανίνες, υψηλή οξύτητα και πιο δροσερό στόμα σε σχέση με τη μύτη. Alc: 13,8%

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-7

2004. Πιο εξελιγμένο απ’ όλα και στο χρώμα και στη μύτη με αρώματα καφέ, κακάο και γλυκών μπαχαρικών, ενώ το φρούτο έχει υποχωρήσει αισθητά. Στο στόμα όμως διατηρεί τη σπιρτάδα του, μια «τελευταία» παρουσία φρούτου, υψηλή οξύτητα και υψηλές τανίνες. Alc: 13,5%

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-6

2001. Από το «νορμάλ» flight της βραδιάς ήταν από τα κρασιά που ξεχώρισα με αρκετά μεγάλη διαφορά από τα άλλα. Ρουμπινί με γκρενά ανταύγειες, με υψηλής έντασης αρώματα από καπνό, μανιτάρια, φασκόμηλο και ανιμάλ νότες. Υπέροχο στόμα, ισορροπημένο, γεμάτο, με υψηλές τανίνες και υψηλή οξύτητα και όλα τα δομικά στοιχεία δεμένα στο φρούτο. Πεντανόστιμο και με χρόνια μπροστά του. Alc: 13,5%

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-2

1993. Η απόλυτη ισορροπία στο flight. Τρομερά πολύπλοκο, με αρώματα κόκκινων και μαύρων φρούτων (φραγκοστάφυλο, βατόμουρο), βοτανικές νότες (πιπεριά, φασκόμηλο, ευκάλυπτο), έντονα ανθικά στοιχεία (βιολέτα), γλυκά μπαχαρικά (μοσχοκάρυδο, γλυκόριζα) που συμπληρώνονται από μαλακές ζωικές νότες. Στόμα δαντελένιο με απαλό νόστιμο φρούτο, χωνεμένες μαλακές τανίνες, αναζωογονητική οξύτητα και τρομερά μεγάλη διάρκεια. Φινέτσα και ισορροπία που ζηλεύουν μεγάλα γαλλικά chateau. Αν αναλογιστείτε και την τιμή σε αντιδιαστολή με αυτές του Bordeaux, τότε θα καταλάβετε για τι μιλάμε, χωρίς καμιά υπερβολή. Ένα από τα καλύτερα ερυθρά κρασιά που έχω πιει τον τελευταίο καιρό με φοβερή συνέπεια και χαρακτήρα σε όλα του τα στοιχεία. ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-3

1981. Εδώ άρχισαν οι εκπλήξεις. Και μόνο που άντεξαν τα κρασιά τόσο καιρό είναι άξιο για την απόδοση σεβασμού. Αν και στην αρχή είχε κάποια ενοχλητικά αναγωγικά αρώματα, αυτά άρχισαν να υποχωρούν αισθητά μετά το απαιτούμενο decanting που αν και το φοβόμασταν στην αρχή, στο συγκεκριμένο κρασί ήταν καταλυτικός παράγοντας που το βοήθησε όσο έπρεπε. Ζωικά αρώματα (δέρμα, στάβλος, sous bois) πλάι σε αποξηραμένο δαμάσκηνο και μανιτάρια. Σώμα μέτριο με κυρίαρχα τα ζωικά στοιχεία και την παραμένουσα υψηλή οξύτητα. Τρομερά ενδιαφέρον.

chateau-porto-carras-wine-geeks-cava-abatzis-katheti-krasia-1

1979. Εδώ τώρα τι να πεις… Ένα κρασί που δεν ήταν να ανοιχτεί αλλά ανοίχτηκε με πρωτοβουλία του Πασχάλη Αμπατζή καθώς αποτελούσε κειμήλιο του κελαριού. Στα αξιοσημείωτα ότι η συγκεκριμένη χρονιά δεν υπήρχε ούτε στο ίδιο το Porto Carras οπότε αυτό από μόνο του δημιουργούσε μια παραπάνω έκπληξη. Το κρασί όχι μόνο είχε αντέξει, αλλά άφησε με το στόμα ανοιχτό όσους το δοκιμάσαμε. Το χρώμα είχε ακόμα ένα σφυγμό από το ρουμπινί του φόρεμα αν και κατά βάση είχε φύγει προς το γκρενά. Αρώματα μέτριας+ έντασης με κυρίαρχα τα ανθικά (ζουμπούλια, ποτ πουρί), κόκκινα φρούτα (δαμάσκηνο), μαύρα φρούτα (φραγκοστάφυλο), αποξηραμένα μανιτάρια, ταμπάκο, κανέλα και μαύρο τσάι. Στο στόμα παρέμενε ολοζώντανο με αξιοσημείωτες εντάσεις. Μέτριο + σώμα, μέτρια + οξύτητα, όλα δεμένα γύρω από τη ραχοκοκαλιά του κρασιού, με εκρηκτικό πρωτογενές φρούτο και φοβερά μακριά επίγευση. Παλεύει με το 1993 για το καλύτερο της βραδιάς, αλλά εγώ του αποδίδω τον τίτλο χάρη στην ηλικία του. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!! Ωραίες εμπνεύσεις έχεις Πασχάλη.

Και ποιά είναι η τελική σας άποψη monsieur;

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι ήταν μια δοκιμή που ξεκίνησε με υψηλές προσδοκίες, τις ξεπέρασε πολύ νωρίς, αλλά εξελίχτηκε ακόμα καλύτερα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρου μου, στο Chateau Porto Carras και στην Cava Abatzis για την πρόσκληση, την τιμή και τη χαρά να είμα ανάμεσα σε μια κεφάτη και ωραία παρέα και να “ταξιδέψουμε” μαζί πίσω στο χρόνο. Στους ανθρώπους των “ΒορΟινών”, που κάθε χρόνο φροντίζουν και γεμίζουν τις μέρες του Σεπτέμβρη με όμορφα οινικά βράδια.

Κάποιες γενικές εντυπώσεις μου για το κρασί είναι ότι πραγματικά ξεπέρασε τον εαυτό του. Αυτό που πολλοί μπερδεύουμε είναι ότι τα κρασιά δεν θέλουμε απλά να “αντέχουνε” στο χρόνο, γιατί δεν έχει νόημα να στρεσάρεις ένα κρασί, να το εξαντλείς χρονικά και στο τέλος να πίνεις ένα κρασί το οποίο έχει απεκδυθεί της προσωπικότητάς του, του φρούτου του και των οργανοληπτικών του χαρακτηριστικών και να λες “Ουάου. Αντέχει ακόμα”. Σημασία έχει, το κρασί να έχει εξελιχθεί, να έχει “ωριμάσει”, να έχει αποκαλύψει όλες του τις αρετές, χωρίς όμως να έχει ξεχάσει αυτό το οποίο προοριζόταν να είναι. Αλλιώς δεν έχει νόημα καθώς φεύγει από αυτό που ήταν ο αρχικός του προορισμός και δεν είναι τίποτα μα τίποτα άλλο από ένα και μόνο πράγμα: η απόλαυση.

Δεν ξέρω τις ακριβείς βλέψεις, τις προοπτικές, τα σχέδια και τις προσδοκίες των ανθρώπων που πήραν την απόφαση πριν πολλά-πολλά χρόνια. Ωστόσο, αυτό που συμπέρανα είναι ότι θα πρέπει σίγουρα να είναι υπερήφανοι για την εξέλιξη του εγχειρήματός τους, καθώς το κρασί όχι μόνο ωρίμασε και αποκάλυψε την προσωπικότητά του μέσα στο χρόνο, αλλά φανέρωσε το μεγαλείο του και απέδειξε ότι έχει στοιχεία και ποιότητα που παραμένουν αναλλοίωτα μέσα στο χρόνο. Γι’ αυτούς λοιπόν τους λόγους, δίκαια κατατάσσεται sine dubio μέσα στα πιο γνωστά και icon ελληνικά κρασιά.

Εις το επανιδείν Wine Geeks
Δημήτρης Μότσος