Λίγα λόγια για τους winegeeks

slide1_logo

Είναι κάμποσος ο καιρός που πέρασε από τότε που είχαμε σκεφτεί τη δημιουργία ενός ιστότοπου με βασικό του θέμα το κρασί και τη γαστρονομία σε ένα βαθμό. Η ιδέα ανέβηκε στα ευπρόσδεκτα κύματα του ενθουσιασμού, πέρασε από τις συμπληγάδες της αμφιβολίας και του κορεσμού και κατέληξε στην όχθη της πραγματικότητας μέσα από ώρες σκέψης, μελέτης, συζητήσεων, διαφωνιών, επικών καβγάδων και…φυσικά πολλών ποτηριών κρασιού.

Wine Geeks λοιπόν…ή αν προτιμάτε Wine G®eeks με σήμα το τσαρούχι όσο και αν αυτό ξένισε αρκετό κόσμο (ακόμα κι εμάς τους ίδιους) αλλά ενθουσίασε άλλους τόσους. «Μα γιατί τσαρούχι» θα σκεφτεί κάποιος. Η απάντηση είναι απλή: Όταν καθίσαμε και οι τρεις για να αποφασίσουμε για το logo του site, είχε ο καθένας τις ιδέες του. Δεκάδες μάλιστα, που ενώ κάποιες από αυτές τις αποδεχόμασταν με επιφωνήματα ενθουσιασμού, με την ίδια άνεση τις πετούσαμε στον κάλαθο των αχρήστων. Κι ενώ μας άρεσαν όλες διαπιστώναμε ότι έλειπε ένα πράγμα: πρωτοτυπία. Η θέληση και η αδημονία του να κάνεις κάτι διαφορετικό, κάτι έξω από τα αναμενόμενα. Φελλός, φιάλη, ανοιχτήρι, ποτήρι κρασιού και άλλα τόσα έπεσαν στο τραπέζι μα έπειτα σκεφτήκαμε και τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται όλα τα παραπάνω οινικά αξεσουάρ σε site που έχουν να κάνουν με τον οίνο. Οπότε, μοιραία τα απορρίψαμε και βρεθήκαμε να είμαστε για μέρες αντιμέτωποι με το δίλημμα της πρωτοτυπίας, σπάζοντας δικαιολογημένα τα νεύρα της γραφίστριας μας… Και τότε ήρθε πραγματικά η ιδέα που δεν είχαμε καν δεχτεί αρχικά να τη συζητήσουμε: το τσαρούχι. Ίσως το πιο ωραίο καλτ σύμβολο της εποχής μας όπως είπε πρόσφατα και μια φίλη.

winegeeks_publish

Όσο και αν το ψάξαμε λοιπόν, δεν μπορέσαμε να βρούμε κάτι που να είναι πιο «ελληνικό». Και όταν λέμε «ελληνικό» δεν αναφερόμαστε προς Θεού σε τοπικιστικά κριτήρια και οινικούς μεγαλοϊδεατισμούς του στυλ «δεν υπάρχουν καλύτερα κρασιά από τα ελληνικά». Ούτε στο ότι αν ζούσαν οι φουστανελοφόροι επαναστάτες του 1821 θα έπιναν μόνο ξινόμαυρο ή αγιωργήτικο, αλλά σε μια κουλτούρα, ένα τρόπο ζωής που συνδέει όλους εμάς με τις ρίζες μας. Το τσαρούχι λοιπόν, αυτό το εδώ και χρόνια κωμικό και παρεξηγημένο σύμβολο, που ενώ από τη μια δείχνει αυτό το σκωπτικό κι εύθυμο χαρακτήρα μιας Ελλάδας, από την άλλη δείχνει αυτό που είμαστε είτε θέλουμε είτε όχι. Μια Ελλάδα που έχει ρίζες, έχει παράδοση στη γαστρονομία, στη διατροφή και αναπόφευκτα στο κρασί που από τα αρχαία χρόνια αποτελούσε βασικό στοιχείο του καθημερινού τραπεζιού, των μεγάλων εορτών, των συμποσίων, των στιγμών της θλίψης…

Το κρασί είναι εμφιαλωμένη ποίηση.
-Robert Louis Stevenson, 1850-1894, Σκωτσέζος συγγραφέας

Από όπου και αν το πιάσεις το κρασί ήταν αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής κουλτούρας σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Αυτή τη σχέση με το κρασί όμως ο σύγχρονος Έλληνας την απέρριψε εύκολα τα τελευταία χρόνια (όπως κι εμείς είχαμε απορρίψει αρχικά εύκολα το τσαρούχι σαν κομμάτι του logo) σπάζοντας όμως έτσι και τους διατροφικούς δεσμούς με το παρελθόν του και άρα αφήνοντας πίσω ένα κομμάτι του εαυτού του.

Για τους λόγους που απομακρύνθηκε ο Έλληνας από το κρασί  έχουν γραφτεί πολλά και θα γραφτούν και άλλα τόσα από ειδικούς. Εμείς δεν φιλοδοξούμε να επαναπροσδιορίσουμε αυτούς τους δεσμούς ούτε να τους αποκαταστήσουμε πλήρως. Κάτι τέτοιο είναι πέρα από τις δυνατότητες μας. Το μόνο που επιδιώκουμε είναι να μας ακολουθήσετε στο πάθος μας γύρω από αυτό που αγαπάμε πάρα πολύ. Και ίσως αν βάλουμε κι εμείς ένα λιθαράκι στο να αποκατασταθεί αυτή η σχέση τότε πραγματικά θα θεωρήσουμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι. Σας καλωσορίζουμε λοιπόν και σας ευχόμαστε όλους  Καλές Γιορτές και…τι άλλο; Στην υγειά σας!!!

Μετά τιμής

Wine G®eeks