Δοκιμαζοντας την αθειωτη νεγκοσκα “Entre deux Grêles” με τον Κωστη Δαλαμαρα

Negoska Dalamara 20114_Entre deux Greles_Wine Geeks_exofyllo

Negoska Dalamara 20114_Entre deux Greles_Wine Geeks (4)

Όνομα: Entre deux Grêles

Εσοδεία: 2014

Παραγωγός: Κτήμα Δαλαμάρα

Περιοχή: Νάουσα

Χρώμα: Ερυθρό

Ποικιλίες: Νεγκόσκα 100%

Abv: 11,8%

Τιμή: 12€

Negoska Dalamara 20114_Entre deux Greles_Wine Geeks (5)

Φυσικά κρασιά. Μόδα ή κίνημα; Στάση ζωής ή απλά αμετανόητοι πειραματισμοί; Πολλά μπορούν να ειπωθούν γι΄ αυτή τη μοναδική κατηγορία κρασιών, που τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία (ποσοτικά και ποιοτικά). Υπάρχουν αυτοί που τα λατρεύουν παθιασμένα, γιατί, όπως ισχυρίζονται, προσφέρουν μοναδική απεικόνιση της ταύτισης του προϊόντος με το terroir, αλλά και αψεγάδιαστο τον πρωτογενή χαρακτήρα του σταφυλιού. Από την άλλη, οι πολέμιοι τους τα αντιμετωπίζουν με περίσσιο σκεπτικισμό και τα κατηγορούν ως κρασιά συχνά ελαττωματικά και οξειδωμένα, ενώ χαρακτηρίζουν τους παραγωγούς τους ως επαναστάτες χωρίς αιτία. Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία οινόφιλων, που ούτε τα δαιμονοποιεί, αλλά και ούτε τα θεοποιεί. Σε αυτή ανήκει και ο γράφων. Εμείς λοιπόν αντιμετωπίζουμε αυτά τα κρασιά όπως και τα άλλα. Τα δοκιμάζουμε, τα γευόμαστε και ανάλογα κρίνουμε αν είναι καλό ή κακό κρασί.

Negoska Dalamara 20114_Entre deux Greles_Wine Geeks (6)

Τι είναι λοιπόν τα φυσικά κρασιά; Για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ένα σταφύλι που φιλοδοξεί να γίνει κρασί ακολουθεί μια συγκεκριμένη πορεία από το αμπέλι μέχρι την εμφιάλωση. Στα φυσικά κρασιά αυτή την πορεία ο άνθρωπος απαγορεύεται να τη διακόψει ή να την κατευθύνει εκεί που θέλει αυτός. Με λίγα λόγια το κρασί δεν επιδέχεται καμιά εξωτερική (ανθρώπινη ή μηχανική παρέμβασή), ή όπως αρέσκονται οι οινοποιοί τους να λένε, καμία νοθεία, παρά μόνο την ελάχιστη βοήθεια που απαιτείται από τον άνθρωπο. ώστε να φτάσει στον προορισμό του. Όλα τα υπόλοιπα τα κάνει η μητέρα φύση. Από το στάδιο καλλιέργειας και παραγωγής του σταφυλιού στο αμπέλι, όπου απαγορεύεται ρητά η χρήση κάθε λογής παρασιτοκτόνου, ζιζανιοκτόνου κτλ, μέχρι τα στάδια οινοποίησης, όπου απαγορεύονται όλες οι ενώσεις και τα πρόσθετα που επιτρέπει μέχρι και η βιοδυναμική καλλιέργεια. Το πιο ακραίο απ’ όλα αυτά δεν είναι άλλο από το γνωστό και αγαπητό μας θειώδες, το οποίο περιορίζεται στο ελάχιστο, ενώ σε ακραίες καταστάσεις (αρκετά συνηθισμένες) απαγορεύεται και αυτό εξ ολοκλήρου. Μέχρι εδώ κανένα πρόβλημα θα μου πείτε, καθώς ότι γουστάρει ο καθένας κάνει. Έλα μου ντε που τα θειώδη είναι το λεγόμενο συντηρητικό του κρασιού το οποίο αποτρέπει την οξείδωση, αλλά και άλλα είδη μολύνσεων και ελαττωμάτων. Οπότε καταλαβαίνετε τι ρίσκο παίρνει ένας οινοποιός όταν παράγει ένα κρασί χωρίς θειώδες. Συμπερασματικά κάπου ανάμεσα στην υπερβολή και στην ειρωνεία βρίσκεται η αλήθεια.

Τα ελληνικά φυσικά κρασιά είναι ελάχιστα, οπότε κάθε νέο καλωσορίζεται με ενθουσιασμό. Ειδικά όταν πίσω από αυτά τα κρασιά κρύβονται ελπιδοφόροι οινοποιοί και εξαιρετικοί επιστήμονες, όπως ο Κώστας Δαλαμάρας του ομώνυμου κτήματος στη Νάουσα. Και μην προτρέξετε και πείτε «Ουάου. Φυσικό κρασί από ξινόμαυρο χωρίς θειώδη», μιας και δε μιλάμε για ξινόμαυρο αλλά για… νεγκόσκα. Το συγκεκριμένο κρασί ήταν μια έκπληξη για εμάς από όλες τις απόψεις, ενώ είχαμε και τη μοναδική ευκαιρία να το δοκιμάσουμε στο περιθώριο της εκδήλωσης «Νάουσα Πόλη του Οίνου 2015» μαζί με το δημιουργό του, ο οποίος μας αφιέρωσε λίγο από το χρόνο του, για να μοιραστεί μαζί μας κάποιες λεπτομέρειες για το νέο του παιδί.

Negoska Dalamara 20114_Entre deux Greles_Wine Geeks (2)

Δημήτρης Μότσος: Από ποιο αμπελοτόπι προέρχεται η συγκεκριμένη νεγκόσκα και πώς κατέληξες στο συγκεκριμένο στυλ κρασιού που είναι αρκετά διαφορετικό από το στυλ όλων των προηγούμενων ετών;

Κωστής Δαλαμάρας: Προέρχεται από το βορειότερο κομμάτι του Παλιοκαλιά, που δεν είναι συνολικά ούτε 2 στρέμματα. Σε αυτό το στυλ κρασιού καταλήξαμε εντελώς τυχαία, καθώς αυτό που κάνουμε κάθε χρονιά με τη νεγκόσκα είναι να πειραματιζόμαστε και να δούμε που θα μας βγει. Έτσι και το 2014. Εν ολίγοις σκοπός μας δεν είναι να πάμε το κρασί εκεί που θέλουμε εμείς, καθώς έτσι όλα τα κρασιά μας θα ήταν ίδια, αλλά να πάμε εκεί που μας οδηγεί η κάθε χρονιά, ούτως ώστε να προάγεται η διαφορετικότητα και το κάθε κρασί να είναι ξεχωριστό από εσοδεία σε εσοδεία.

Δ.Μ.: Το τελευταίο είναι κάτι που αρέσκεσαι συχνά να αναφέρεις σε συζητήσεις μας. Πώς όμως καταλαβαίνεις που θα σε πάει η χρονιά;

Κ.Δ.: Είναι φανερό από την αρχή στα οργανοληπτικά στοιχεία του κρασιού. Είδες για παράδειγμα τη νεγκόσκα του 2011. Πήγαμε σε ένα κρασί με όγκο, τανίνες κτλ. Αντιθέτως το 2014 ανάλαφρο, μαλακό, φρουτώδες με έναν πολύ έντονο ανθικό χαρακτήρα.

Δ.Μ.: Η νεγκόσκα πώς είναι σαν ποικιλία;

Κ.Δ.: Η νεγκόσκα είναι μια ιδιαίτερη ποικιλία που την ψάχνουμε συνέχεια, καθώς ούτε πολλές φυτεύσεις έχει, ούτε και αντίστοιχα αρκετά δείγματα. Οπότε δεν έχουμε κάτι να πατήσουμε πάνω και συνεχώς πειραματιζόμαστε. Γενικά είναι αρκετά τανική χωρίς ιδιαιτερη οξύτητα με μπόλικο φρούτο. Εμείς, από το αξέχαστο 2007, που κάναμε ένα θηρίο, μέχρι και αυτό του 2014, που είναι σε τελείως διαφορετικό ύφος, πειραματιζόμαστε συνέχεια μαζί της και προσπαθούμε να την καταλάβουμε.

Δ.Μ.: Αυτή η εξαιρετική ετικέτα πώς προέκυψε;

Κ.Δ.: Θέλαμε μια ετικέτα που να δείχνει κίνηση, ενέργεια. Είναι ένας τύπος που απολαμβάνει το κρασί του, το γιορτάζει. Και γύρω από αυτόν δέσαμε και άλλα στοιχεία. Όπως το ότι πανηγυρίζει, γιατί «επιβίωσε» από το χαλάζι και μάλιστα δεν «μάσησε» από το χαλάζι, αλλά έκανε και ένα πολύ ωραίο κρασί. Στο “καλλιτεχνικό” κομμάτι, συνεργαστήκαμε με την ομάδα του SEBR Design Studio, που αντιλήφθηκαν αμέσως γιατί μιλούσαμε κι έτσι το αποτέλεσμα, θέλουμε να πιστεύουμε, ότι ήταν μια ετικέτα με φαντασία και πρωτοτυπία. Να αναφέρουμε ότι μέχρι και η γραμματοσειρά έχει δική της ιστορία.

Σκοπός μας δεν είναι

να πάμε το κρασί εκεί που θέλουμε εμείς,

αλλά να πάμε εκεί

που μας οδηγεί η κάθε χρονιά

Δ.Μ.: Και μια ερώτηση πρόκληση. Πως θα προτιμούσες να γίνεται η νεγκόσκα του κτήματος; Στο στυλ του 2007 ή σε αυτό του 2014.

Κ.Δ.: Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν και τα δύο στυλ, αλλά αν είχαμε πραγματικά τη δυνατότητα μεγαλύτερου όγκου παραγωγής, ίσως να προτιμούσα το στυλ του 2014, καθώς με έχει ενθουσιάσει. Αν είχαμε την απαιτούμενη ποσότητα θα προσανατολιζόμασταν να φτιάχνουμε αυτό το στυλ, αν μπορούσαμε να το κρατήσουμε φυσικά σταθερό. Αλλά αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Θες μια κρύα και βροχερή χρονιά όπως το 2014 για να ξαναβγάλεις αυτή την ανθικότητα και τη φινέτσα. Και να πω ότι είναι μόλις 11,8 % alc.

Δ.Μ.: Αθείωτη; Πόσο παράτολμο μπορεί να είναι για σένα;

Κ.Δ.: Για εμένα ο κίνδυνος τελειώνει από τη στιγμή που το κρασί εμφιαλώνεται. Μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούμε την εξέλιξή του σε πολύ συχνή βάση. Ο κίνδυνος είναι στην ουσία μέχρι να ολοκληρωθεί η ζύμωση και όσο μένει στο βαρέλι μέχρι να εμφιαλωθεί.

Δ.Μ.: “Entre deux grêles”. Τέλος, εξήγησε μας εμάς τους μη κατέχοντες τη γαλλική, τι θα πει ο τίτλος;

Κ.Δ.: Μεταξύ δύο χαλαζοπτώσεων. Αυτοσαρκαζόμαστε πρώτον για τη χρονιά που ήταν ανάμεσα σε δύο χρονιές με χαλαζόπτωση και δεύτερον για τα κρασιά του Bordeaux Entre-deux-Mers, τα οποία έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τη δική μας φιλοσοφία. Δεν παύουν φυσικά να είναι πολύ μεγάλα κρασιά, αλλά είναι το εντελώς αντίθετο από αυτό που πρεσβεύουμε εμείς με αυτό το κρασί, τόσο από άποψη ετικέτας, με την κλασική γραμμή των πολυτελών Chateaux, όσο και στο διαφορετικό τρόπο αντίληψης.

Negoska Dalamara 20114_Entre deux Greles_Wine Geeks (3)

"Διασκεδάζοντας" ανάμεσα σε δυο χαλαζοπτώσεις

H “Entre deux Grêles” Νεγκόσκα 2014 του Κτήματος Δαλαμάρα στο ποτήρι.

Το χρώμα της είναι εντυπωσιακό, καθαρό μέτριο ρουμπινί.

Στη μύτη το κρασί πραγματικά είναι κάτι το εντελώς νέο συγκριτικά με ότι έχω δοκιμάσει τον τελευταίο καιρό. Η μύτη είναι έντονη και πλημμυρίζει από τα ανθικά χαρακτηριστικά που δίνουν οι βιολέτες, οι πανσέδες και τα τριανταφυλλα (λουκούμι), ενώ από πίσω έρχεται ένα ωραίο δροσερό κόκκινο φρούτο (φράουλα, βατόμουρο, φραγκοστάφυλλο) και κάποιες νότες τσαγιού.

Στο στόμα είναι μέτρια σε σώμα, με μέτρια+ οξύτητα και υψηλές αλλά μεταξένιες τανίνες. Το αλκοόλ είναι τέλεια ενσωματωμένο (μόλις 11,8%) και προσφέρει μια σπάνια αρμονία στο στόμα, συμβάλλοντας επιπλέον στη δομή του κρασιού. Στο στόμα η δροσιά της μύτης συνεχίζει να γεμίζει το στόμα, μόνο που το κόκκινο φρούτο εδώ έρχεται σε πρώτο πλάνο και τα γλυκά ανθικά έπονται. Η επίγευση είναι μακριά και αφήνει στο στόμα κόκκινα φρούτα και άνθη μα πάνω απ’ όλα μια φοβερή ικανοποίηση.

Συμπερασματικά μιλάμε για ένα κρασί μοναδικό από όλες τις απόψεις. Βασικό του χαρακτηριστικό ο ανθικός χαρακτήρας και η φινέτσα που κυριαρχεί από άκρη σε άκρη στο στόμα. Μην ξεγελιέστε όμως από την κομψότητα του κρασιού, καθώς από κάτω βρίσκεται μια πληθωρική νεγκόσκα, με ισορροπία ανάμεσα σε όγκο και σε πιο λεπτά χαρακτηριστικά. Το πείραμα στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και όντως η χρονιά έδειξε το δρόμο. Μαγκιά και οξυδέρκεια του Κωστή που την αφουγκράστηκε σωστά και μας έδωσε ένα κρασί πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα.

Είτε είστε λάτρης της old school νεγκόσκας με τον πληθωρικό χαρακτήρα, είτε σας αρέσουν τα πιο κομψά κρασιά σπεύστε να τη δοκιμάσετε. Στον ψαγμένο καταναλωτή θα δώσει κάτι παραπάνω. Ελάχιστες φιάλες έχουν βγει, δεν γνωρίζουμε αν θα ξαναβγεί ή θα γίνει… selection clonale. Σε βαθος 5-7 ετών θα βγάλει τον πλήρη εαυτό της και έναν πολύπλοκο χαρακτήρα.

Βαθμολογία 91/100

Ευχαριστούμε τη Μαρία Δουλγερίδου για τη λήψη και παραχώρηση των φωτογραφιών καθώς εμείς το διασκεδάσαμε λίγο παραπάνω το τριήμερο στη Νάουσα εις βάρος της μπαταρίας της φωτογραφικής μηχανής.

Paliokalias Wine Geeks

Άποψη του Παλιοκαλιά, στο βόρειο κομμάτι του οποίου υπάρχει η νεγκόσκα