Γουμενισσα 2013, Οινοποιεια Αϊδαρινη

Goumenissa Aidarini 2013_Wine Geeks ex

Γουμένισσα Αϊδαρίνη 2013

Όνομα: Γουμένισσα Αϊδαρίνη

Εσοδεία: 2013

Παραγωγός: Χρίστος Αϊδαρίνης

Περιοχή: Γουμένισσα

Κατηγορία: Π.Ο.Π. Γουμένισσα

Χρώμα: Ερυθρός

Ποικιλίες: Ξινόμαυρο & Νεγκόσκα

Abv: 13,5 %

Τιμή: 8,00€

Δεν θα είμαι αντικειμενικός! …αν και πρέπει να προσπαθήσω!

Το εν λόγω κρασί, προέρχεται από την ιδιαίτερη πατρίδα της οικογένειας μου. Στα μάτια μου, δεν είναι απλά ένα μπουκάλι με νερό, αλκοόλ, φαινολικά και οργανοληπτικά στοιχεία που δημιουργούν το «κρασί», μετουσιώνεται σε  πολιτιστικό αγαθό και σύμβολο, όπως το κρασί της «Θείας Κοινωνίας» μεταμορφώνεται σε «αίμα Χριστού», έτσι και αυτό, συμβολίζει το αίμα, τις θυσίες, τον κόπο, το ήθος και τον πολιτισμό των ανθρώπων της Γουμένισσας.

Το αμπέλι & το κρασί, ως φορείς του πολιτισμού. Οι άρχοντες της Κωνσταντινούπολης, χρησιμοποίησαν την αμπελοκαλλιέργεια, προκειμένου να εγκαταστήσουν μόνιμα σε κώμες, που αργότερα αναπτύχθηκαν σε πολιτείες, τους παρεπιδημούντες στην χερσόνησο του Αίμου, σύμμεικτους νομαδικούς πληθυσμούς, κατά τον 6ο & 7ο μ.Χ. αιώνες, και έτσι  να τους εντάξουν και να τους κάνουν συν-κοινωνούς του Οικουμενικού Ελληνο-Χριστιανικού Κόσμου. Πολλούς αιώνες αργότερα, πάνω στα χαλάσματα, γύρω από μονές όπου αναπτύσσονταν η αμπελοκαλλιέργεια, βρήκαν καταφύγιο κυνηγημένοι φυγόδικοι των Οθωμανών, άκληροι καλλιεργητές της γης, βοσκοί του βουνού, δημιουργώντας στο πέρασμα του χρόνου και των ανθρώπων  πολιτείες όπως αυτή της Γουμένισσας, και διαιωνίζοντας ελευθερία και πολιτισμό Ελληνικό, σε απόσταση αναπνοής από την Ιερή Πόλη των Μουσουλμάνων στα πλέον Οθωμανικά «Βαλκάνια», Γιαννιτσά.

Αλλά ας έρθουμε στο κυρίως θέμα μας, το κρασί:

Χρώμα καθαρό ανοικτό πορφυρό.

Μύτη καθαρή μέτριας (+) αρωματικής έντασης, εξελισσόμενη, με ενδείξεις πολυπλοκότητας. Χαρακτηριστικές νότες κόκκινων φρούτων, φράουλας, φραγκοστάφυλου μαζί με καραμέλα κεράσι σε συνδυασμό  με νύξεις από ροδοπέταλα και μενεξέδες, ακολουθούνται από νότες γλυκών μπαχαρικών, κανέλας και γαρύφαλλου αρμονικά δεμένες με φυτικά αρώματα τομάτας και πολτού ελιάς, νύξεις βουτύρου μαζί δρύινες νότες βανίλιας στο τελείωμα και μια αμυδρή αίσθηση αλμυρού δέρματος. Με τον αερισμό αναπτύσσει νότες από ώριμα μούρα, μαζί με πικάντικα αρώματα αποξηραμένων τριαντάφυλλων και φαρμακευτικών βοτάνων.

Στο στόμα είναι ξηρό, με οξύτητα υψηλή, τανίνες μέτριες (+), «πουδράτες» που μουδιάζουν διακριτικά σιγά σιγά την στοματική κοιλότητα, σώμα μέτριο και ένταση γεύσης μέτρια (+). Αρωματικά στο στόμα κυριαρχούν τα κόκκινα τραγανά φρούτα, με προεξάρχων το κεράσι, μαζί με μπαχαρένιες νότες γλυκόριζας, νότες τομάτας και ελιάς, όλα πάνω σε ένα φόντο ερυθρού εσπεριδοειδούς που πλαισιώνεται από βοτανικές νότες φασκόμηλου. Η επίγευση είναι μέτριας (+) διάρκειας.

Ένα λεπτό, αναζωογονητικό και μαλακό ερυθρό κρασί, ιδανικό για να συνοδεύσει όλες τις χειμωνιάτικες προτάσεις γάστρας κοκκινιστού κόκκινου κρέατος με ζυμαρικά, λαχανικά και «ιδανικά» μανιτάρια από τα διπλανά στην Γουμένισσα δάση του Παϊκου.

Τα γλυκά κόκκινα φρούτα που αναδύει τόσο στην μύτη, όσο και στο στόμα, φέρνουν στον νου εκδοχές φινετσάτων ερυθρών κρασιών του «Νότιου Ροδανού», ενώ η σταδιακά αναπτυσσόμενη βοτανικότητα που αναδύει, θυμίζει την αντίστοιχη, «ελαφρών» εκδοχών Nebbiolo του Πιεμοντέζικου “Langhe”.

Ροδανός & Langhe;

Αποκύημα της φαντασίας του δοκιμαστή; ή  «φιλοδοξία»  για το που θα ήθελε να φτάσουν τα κρασιά της περιοχής, στο παγκόσμιο οινικό στερέωμα;